

We willen je een kort overzicht geven van de geschiedenis van de Jordaan. Want wat je vandaag de dag ziet, vertelt slechts de helft van het verhaal.
In de 17e eeuw, toen Amsterdam in volle bloei was, breidde de stad zich snel uit. De rijken kregen de grachtengordel. De Jordaan werd gebouwd voor alle anderen: arbeiders, immigranten, kleine handelaars. Huizen stonden dicht op elkaar, steegjes waren nauwelijks breed genoeg voor twee mensen om elkaar te passeren, en de grachten die je vandaag ziet waren open riolen vol afval. Alleen al de geur moet overweldigend zijn geweest.
In de 19e eeuw was de situatie nog verslechterd. Veel van de oude huizen stortten letterlijk in onder hun eigen gewicht, met verzakte funderingen die wegzakten in de zachte Amsterdamse grond. Gezinnen woonden in donkere, vochtige kamers met weinig lucht en nog minder ruimte. Verschillende grachten werden gedempt om ziektes tegen te gaan, wat verklaart waarom sommige straten hier ongewoon breed zijn voor dit deel van de stad.
In de jaren zestig wilde de stad een groot deel ervan slopen. De bewoners verzetten zich hevig en wonnen. Kunstenaars en studenten trokken erheen, later gevolgd door mensen met diepere zakken. De Jordaan werd gered, gerestaureerd en opnieuw uitgevonden.
Heb je suggestie voor dit verhaal?