


Dit is iets waar de Jordaan echt bekend om staat, en eerlijk gezegd heel Amsterdam: het hofje. En we staan er nu precies voor. Dit is het Raepenhofje. Je kunt er meestal gewoon binnenlopen, maar praat alsjeblieft zachtjes. Er wonen hier namelijk mensen.
Wat is een hofje nu precies? Stel je een rustige binnenplaats voor, verscholen achter een straatdeur, omringd door kleine historische huisjes. Deze zijn niet door de stad gebouwd. Ze zijn gebouwd door rijke burgers die, toen ze hun testament opstelden, besloten iets zinvols na te laten. Deels uit liefdadigheid, deels uit eigenbelang. Als je tijdens je leven weduwen en arme vrouwen onderdak bood, zo was de gedachte, zou God dat misschien gunstig opvatten.
Amsterdam heeft 56 van deze verborgen binnenplaatsen. De oudste die nog staat dateert uit 1614, gebouwd vlak nadat de Jordaan zelf was aangelegd. Sommige zijn eigendom van kerken, andere van particuliere stichtingen. Veel zijn omgebouwd tot privéappartementen, maar een handvol, zoals deze, verwelkomt nog steeds nieuwsgierige bezoekers.
Wat hofjes zo bijzonder maakt, is het contrast. Stap door die deur en het lawaai van de stad verdwijnt als sneeuw voor de zon. Keien, kleine tuintjes, een gevoel van stilte. Het voelt als een dorpje dat in een stad is gevouwen.
Heb je suggestie voor dit verhaal?