Het Zuiderbad

Bij het aanschouwen van het Zuiderbad zal u ongetwijfeld verrast zijn dat dit gebouw herbergt wat u wellicht niet meteen zou verwachten: een zwembad. Al meer dan een eeuw geniet het Zuiderbad een speciale plek in het hart van zwemliefhebbers. Oorspronkelijk opgetrokken in 1897 als een overdekte rijwielschool, transformeerde dit sfeervolle gebouw in 1912 tot het geliefde Zuiderbad. Dit Rijksmonument, onder bescherming sinds 1996, is ongetwijfeld een van de meest opmerkelijke nog bestaande zwembaden in Nederland.

Toen de eerste steen van het Zuiderbad werd gelegd, belichaamde het een vooruitstrevend staaltje architectuur in zijn tijd. Professor Otto Lanz streefde ernaar om met dit innovatieve zwembad meer mensen aan het zwemmen te krijgen, in de overtuiging dat dit een gunstige uitwerking had op de zenuwen. Hoewel dit soort luxueuze activiteiten doorgaans gereserveerd waren voor de welgestelde burgerij in die periode, bood het Zuiderbad tevens ruimte voor de 'gewone burger'.

In mei 1978 dreigde het bezoekersaantal aanzienlijk te slinken, waarop de trouwe zwemmers de leus "Houdt het Zuiderbad nat" aannamen en een krachtig protest initieerden tegen de voorgenomen sloop van het bad. De gemeente had plannen om het bad te vervangen door een station, het beoogde eindpunt van de Schiphollijn, wat uiteindelijk nooit gerealiseerd werd. Na enkele succesvolle acties bereikte dit sentiment zelfs de Raadzaal van Amsterdam, wat in 1979 leidde tot de oprichting van de "Stichting Vrienden en Vriendinnen van het Zuiderbad". De druk vanuit de gemeenschap bracht de gemeenteraad ertoe om het zwembad te behouden en open te houden.