Samuel Sarphati

Kijk eens goed naar het monument dat recht voor je staat. Die heer daarboven op het voetstuk is Samuel Sarphati, en als Amsterdam een eregalerij had, zou hij daar een eigen vleugel krijgen.      

Sarphati werd in 1813 geboren als zoon van een tabakshandelaar en groeide op te midden van echte armoede. Straten vol afval, ziektes die zich door de wijken verspreidden, en tegen 1850 haalde de helft van alle pasgeboren kinderen niet eens hun vijfde verjaardag. Vrolijke tijden, duidelijk. Maar in plaats van zijn hoofd te schudden en door te gaan, stroopte Sarphati zijn mouwen op. Hij werkte als arts voor de armen en zou eens uit eigen zak hebben betaald voor een ziek kind dat volgens de regels niet in aanmerking kwam voor zorg. 

In 1847 startte hij een stadsbrede afvalinzamelingscampagne, hielp hij bij de oprichting van de eerste hypotheekbank en was hij medeoprichter van een broodfabriek die betaalbaar voedsel beschikbaar maakte voor degenen die dat het hardst nodig hadden.  En alsof dat nog niet genoeg was, speelde hij ook een sleutelrol bij de bouw van het Amstel Hotel en het Paleis voor de Volksvlijt, een spectaculair glazen paleis van de industrie. We hebben een foto toegevoegd zodat je kunt zien hoe het eruit zag, want helaas staat het vandaag de dag niet meer. Niet slecht voor één mensenleven.