
Hier aan de Prinsengracht sta je midden in de Jordaan. Kijk eens om je heen. Smalle bakstenen gevels die lichtjes over de gracht leunen, een fiets vastgeketend aan een reling, de geur van verse koffie die uit de deur van een café komt. Zo ziet het echte leven in de Jordaan eruit, en daar is niet veel aan veranderd. In de 17e eeuw was dit een arbeiderswijk. Arbeiders, handelaars en immigranten stroomden Amsterdam binnen tijdens de gouden eeuw van de handel, en velen van hen kwamen hier terecht.
Ook Franse hugenoten vestigden zich hier, en sommigen geloven dat zij de Jordaan zijn naam hebben gegeven, mogelijk afgeleid van "jardin", het Franse woord voor tuin. De straten om je heen zijn vernoemd naar bloemen, wat heel toepasselijk aanvoelt als je de bloembakken vol kleur ziet. De wijk heeft altijd een sterke identiteit gehad. Het bracht muzieklegendes voort zoals Willeke Alberti en Johnny Jordaan, en ja, ook de beruchte Willem Holleeder, die de Heineken-erfgenaam Freddy Heineken ontvoerde.
Tegenwoordig is de Jordaan rustiger, maar nog steeds vol leven. De markten, de verborgen binnenplaatsen, de cafés verscholen in zijstraatjes. Neem hier de tijd. Er is geen haast.
Heb je suggestie voor dit verhaal?