
Na de oorlog, eind september 1945, begon Otto Frank fragmenten van Anne’s dagboek over te schrijven zodat vrienden en familie in vertaling konden meelezen. In het originele dagboek stond volgens hem te veel dat te persoonlijk was om zomaar te delen. Toch groeide langzaam het besef dat dit document een groter publiek verdiende. Rond november 1945 besloot Otto het dagboek van zijn dochter te publiceren. Vrienden hadden hem overtuigd dat hij het niet voor zichzelf mocht houden — dat Anne’s woorden gehoord moesten worden. Maar het bleek moeilijk om een uitgever te vinden. Nu, tachtig jaar later, is het een van de belangrijkste oorlogsboeken ooit uitgegeven, met een waarde die niet in geld is uit te drukken.
Heb je suggestie voor dit verhaal?