Belgische Chocolade

Chocolade heeft België wereldberoemd gemaakt, al ontdekte het land de lekkernij niet zelf en begon het ook niet als eerste met massaproductie. De vroegste vermelding van chocolade in België dateert uit 1635, tijdens de Spaanse bezetting, toen chocolade uit Zuid-Amerika werd geïmporteerd. Aanvankelijk was het alleen beschikbaar voor de adel en de hogere klasse, die het als een luxeproduct beschouwden. Pas vele eeuwen later werd chocolade toegankelijk voor iedereen.

Ook Zwitserland ontdekte in die tijd zijn liefde voor chocolade. De burgemeester van Zürich, Henry Escher, nam het mee naar huis en introduceerde het aan zijn bevolking. Dit leidde uiteindelijk tot Zwitserlands reputatie als chocoladeland.

Na het einde van de bezetting in de vroege 18e eeuw zocht België een eigen aanvoer van cacaobonen en bouwde het later een betrouwbare handel op met zijn Afrikaanse kolonie, toen nog Belgisch-Congo genoemd (nu de Democratische Republiek Congo). De 19e eeuw stond in heel Europa in het teken van innovaties in de productie van chocolade. Zo maakte Nederland in 1828 cacaopoeder, terwijl Frankrijk in 1836 chocolade tot een reep vormde. In 1876 mengde de Zwitserse gigant Nestlé chocolade voor het eerst met melkpoeder.

België ontwikkelde zich al snel tot een meester in chocolade, wat een grote invloed kreeg op de economie. Rond de jaren 60 exporteerde het land meer chocolade dan het importeerde, terwijl de wereld een ware boom in luxe Belgische chocolade beleefde. Ter ere van deze geschiedenis is in Antwerpen Chocolate Nation te vinden, vlak bij het Centraal Station, op de plek waar in 1831 de eerste Belgische chocoladefabriek opende.