
Welkom in de Joodse buurt van Antwerpen, een wijk vol geschiedenis en traditie. Hier, rond het Centraal Station en de Diamantwijk, leeft al eeuwen een gemeenschap die haar sporen heeft nagelaten in het culturele en economische weefsel van de stad.
De eerste Joden kwamen in de middeleeuwen naar Antwerpen, vaak op de vlucht voor vervolging in Engeland, Spanje of Portugal. Vanaf de 16e eeuw vestigden zich hier Marranen – joden die in het geheim hun geloof bewaarden terwijl ze het christendom moesten aannemen in de Iberische wereld.
Later, onder Oostenrijks en Frans bestuur, kregen ze meer vrijheid en na de Belgische onafhankelijkheid in 1831 werd het jodendom officieel erkend. Vanaf het einde van de 19e eeuw arriveerden duizenden Oost-Europese joden, gevolgd door vluchtelingen uit Duitsland in de aanloop naar de Tweede Wereldoorlog. Net voor 1940 telde Antwerpen meer dan 35.000 joodse inwoners.
De diamantsector werd het kloppende hart van hun economische activiteiten. Honderden ateliers en handelaars zorgden ervoor dat Antwerpen uitgroeide tot een wereldcentrum van diamantbewerking. Maar de oorlog bracht een zware klap: duizenden werden gedeporteerd en keerden nooit terug.
Na de bevrijding bouwde de gemeenschap zich opnieuw op. Vandaag telt Antwerpen naar schatting 20.000 joden, met een sterke orthodoxe aanwezigheid. In de buurt vind je tientallen synagoges, koosjere winkels, scholen en nog altijd diamantbedrijven.
Heb je suggestie voor dit verhaal?