
We staan nu op de Suikerrui. Je zou het niet zeggen, maar onder je voeten bevindt zich een heel gangenstelsel. Deze ondergrondse ruien zijn eeuwenoude grachten, aangelegd om Antwerpen te beschermen, te bevoorraden en afval af te voeren. Rond het jaar 1200 ontstond er een netwerk van waterwegen dat dwars door de stad liep. Ze dienden als waterbron, als transportkanaal én als open riool.
In de loop der tijd werden de ruien steeds meer overbouwd. Vanaf de 16e eeuw mochten burgers er huizen boven bouwen, zolang ze zelf betaalden voor de overwelfing. Tegen het einde van de 19e eeuw waren de meeste ruien verdwenen uit het straatbeeld, maar ondergronds bleven ze bestaan – als riolering en afvoer.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog kregen ze een nieuwe rol. Ze boden beschutting tegen bombardementen, en op sommige plekken, zoals onder de Sint-Paulusplaats, werden zelfs bijeenkomsten en feestjes gehouden door geallieerde soldaten.
Na de oorlog raakten ze in vergetelheid, tot ze begin deze eeuw opnieuw toegankelijk werden gemaakt voor bezoekers. Vandaag kun je met een gids afdalen in dit verborgen hoofdstuk van de stad, waar muren fluisteren over eeuwen handel, oorlog en dagelijks leven onder de straatstenen van Antwerpen.
Heb je suggestie voor dit verhaal?