Opsinjoorke

Het begon allemaal in Antwerpen in 1292, toen hertog Jan I van Brabant op bezoek kwam en de inwoners besloten een statement te maken. Mannen die hun vrouwen mishandelden, werden in het openbaar belachelijk gemaakt door een houten pop, een zogenaamde „smijtpop“, in een deken te gooien. Het was deels straf, deels theater, en absoluut onvergetelijk.

De traditie vond zijn ware thuis in Mechelen, waar de pop tegen 1647 was uitgegroeid tot een volwaardig personage: een karikatuur met een dikke buik en een snor van een dronken vrouwenmishandelaar, bekend als "Sotscop" of "Vuilen Bras". Niet bepaald een vleiend portret, maar dat was juist de bedoeling.

Toen kwam 1775, en een ongeluk dat alles veranderde. Tijdens een optocht vloog de pop uit koers en belandde hij pal op een man uit Antwerpen. De menigte in Mechelen barstte in lachen uit en riep "Opsinjoorke", een spottende bijnaam voor iedereen uit Antwerpen. De naam bleef aan de pop kleven en liet hem nooit meer los.

Tegenwoordig staat Opsinjoorke vereeuwigd in brons op het centrale plein van Mechelen, en een speelsere versie houdt de wacht bij de Sint-Rumboldstoren. Tijdens lokale festivals wordt hij nog steeds in die deken gegooid. Eeuwenoude traditie, en de arme kerel krijgt nog steeds geen rust.