Stadhuis van Antwerpen

Het stadhuis van Antwerpen kende aanvankelijk een heel andere bestemming. Het oorspronkelijke ontwerp voorzag in een gotisch gebouw, met spitsbogen en een verticaal accent. Maar toen de bouw halverwege de 16e eeuw van start ging, rolde er vanuit Italië een nieuwe architecturale stroming naar het noorden, en de Antwerpenaren wilden daar graag een graantje van meepikken.

Het resultaat, voltooid in 1565 en ontworpen door Cornelis Floris de Vriendt, is wat historici de Nederlandse renaissancestijl noemen. Neem even afstand en bewonder die centrale gevel, met zijn rijen Korinthische zuilen die elegant boven elkaar zijn gestapeld. Elk detail was weloverwogen. Antwerpen was op dat moment een van de rijkste handelssteden ter wereld, en dit gebouw was het visitekaartje van de stad.

Binnen huisvestte de begane grond ooit marktkraampjes, wat je een idee geeft van hoe het commerciële leven en de burgerlijke macht hier altijd met elkaar verweven waren. Op de bovenverdiepingen werden de serieuze zaken afgehandeld: vergaderingen, ceremonies en het algemene bestuur van een bloeiende stad.

En het stadhuis stond niet lang alleen. De gildehuizen rond de Grote Markt volgden dezelfde renaissancestijl, waardoor het hele plein langzaam een nieuwe vorm kreeg. Antwerpen gaf de gotische architectuur in feite een beleefd maar krachtig verzoek om te vertrekken.