Vlaeykensgang

Je loopt zo voorbij de Vlaeykensgang zonder het te merken, en dat zou echt zonde zijn, want dit smalle steegje is misschien wel de oudste straat van Antwerpen. Het dateert uit het einde van de 16e eeuw, en zodra je erdoorheen stapt, lijkt het alsof de stad daarbuiten gewoon ophoudt te bestaan.

De kasseien onder je voeten, de verweerde gevels die aan weerszijden op je inwerken, de manier waarop het geluid verandert zodra je binnenstapt, het draagt allemaal bij aan iets zeldzaams: een plek die nog echt oud aanvoelt. Geen reconstructie, geen themaparkversie van de geschiedenis. Gewoon het echte werk.

Wat dit nog opmerkelijker maakt, is hoe dicht het erbij was om volledig te verdwijnen. In de jaren zestig werd Antwerpen meegesleept door dezelfde bouwkoorts die steden in heel Europa teisterde, en de gemeenteraad had plannen om de Vlaeykensgang te slopen en te vervangen door nieuwbouw. Een vergetelijk blok in plaats van iets onvervangbaars.

De redding kwam van Axel Vervoordt, een antiekhandelaar met een scherp oog en, gelukkig, diepe zakken. Hij kocht het steegje en liet het zorgvuldig restaureren, waarbij elk detail van het oorspronkelijke karakter behouden bleef.

Dus de volgende keer dat iemand antiekhandelaren afdoet als mensen die alleen maar oude spullen verzamelen, kun je hem of haar hierheen verwijzen.