De Atlantikwall

In 1943 begonnen de Duitse bezetters met de bouw van de Atlantikwall, een gigantisch verdedigingssysteem langs de West-Europese kust. Door zijn ligging werd Den Haag een belangrijke schakel. Om een geallieerde invasie af te slaan, veranderden de Duitsers de stad en haar omgeving in een militaire zone.

De aanleg van de Atlantikwall ging gepaard met grootschalige sloop en evacuaties. Delen van Duinoord en het Statenkwartier werden afgebroken voor tankgrachten en betonnen muren. Meer dan 30.000 huizen werden ontruimd, en zo’n 140.000 inwoners – bijna een kwart van de bevolking – moesten vertrekken. Bijna heel Scheveningen werd geëvacueerd. Veel mensen vonden tijdelijk onderdak in regio’s als de Achterhoek, in steden als Aalten.

Het stadsbeeld veranderde ingrijpend. De verdedigingslinie liep van Kijkduin tot het Haagse Bos en de kust, waardoor een brede, kale zone ontstond die verboden terrein werd. Ook verdwenen 50.000 bomen, wat het landschap nog meer aantastte.

Na de oorlog werd het oude karakter van de wijken niet hersteld. De naoorlogse bebouwing markeert nog altijd de plekken waar de muur liep. Restanten van de Atlantikwall herinneren aan deze ingrijpende episode in de Haagse geschiedenis.