De prins landt bij Scheveningen

Op 30 november 1813 zette een Brits oorlogsschip een 41-jarige prins aan land op het strand van Scheveningen. Willem Frederik van Oranje had achttien jaar in ballingschap in Londen doorgebracht, sinds zijn vader tijdens de Bataafse Revolutie het land was ontvlucht. Hij had een republiek achtergelaten. Hij kwam terug in de brokstukken van een Frans departement.

In die achttien jaar hadden de Nederlanders zich door de politiek van de Verlichting gewerkt, door een geschreven grondwet, een landelijk parlement en ten slotte de inlijving bij Napoleon. Toen het keizerrijk instortte was het land uitgeput en blut, en een groep vooraanstaande Nederlanders besloot dat er een vorst nodig was. Ze lieten de prins halen.

Op het zand stond Jacob Pronk te wachten, de Scheveninger die vijf jaar later het eerste badhuis op deze duinen zou openen. Vanaf het strand reed de prins per koets naar het Lange Voorhout, waar zich een bescheiden en oprecht enthousiaste menigte had verzameld.

Twee jaar later werd hij koning Willem I en stortte hij zich op kanalen, wegen en handel. De geschiedenis noemt hem de koopmanskoning, een passende titel voor een vorst die over zee was aangekomen.