De vrouw van de visser

De bronzen vrouw die hier voor je staat op de brede boulevard van Scheveningen houdt al decennia lang de wacht. Ze is gemaakt door beeldhouwer Gerard Bakker en op 10 november 1982 onthuld door koningin Beatrix. Ze staat symbool voor elke vrouw, moeder en dochter die ooit een vissersboot de Noordzee in zag verdwijnen en zich afvroeg of die nog wel terug zou komen.

Haar blik wankelt nooit. Gekleed in traditionele Scheveningse klederdracht kijkt ze uit over het water met een soort stille kracht die alleen voortkomt uit jarenlange oefening. Dit standbeeld was nooit bedoeld om de romantiek van de zee te vieren. Het eert het verdriet van de achterblijvers, waaronder de families van mariniers en koopvaardijzeelieden uit Scheveningen die tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn omgekomen.

Op de sokkel legt een inscriptie die bijzondere mix van geloof en verdriet vast die het leven in deze kustplaats generaties lang heeft gevormd:

"De zee, die altijd nam, zal op een dag weer teruggeven, al diegenen die achterbleven, aan Hem die als eerste ontsnapte, de Heer van wind en water, aan Christus de Overwinnaar."

Die woorden hebben nog steeds gewicht. De zee geeft, de zee neemt, en de inwoners van Scheveningen hebben beide kanten van die afspraak altijd beter begrepen dan de meesten.