
Wie kent ze niet? Haagse Hopjes zijn veel meer dan zomaar een snoepje. Ze vertellen een bijzonder verhaal, met een baron, een bakker en een lange rivaliteit. Proeven doe je ze het best bij het charmante Haagsch Snoephuis.
Het begon allemaal met baron Hendrik Hop, een diplomaat uit Den Haag met een grote liefde voor koffie. Op een avond vergat hij zijn kopje koffie met suiker en room op de kachel. De volgende ochtend vond hij geurige koffiekaramel. Zo enthousiast als hij was, vroeg hij zijn buurman, bakker Theodorus van Haaren, om deze snoepjes voor hem te maken. In 1880 werden ze officieel “Haagsche Hopjes” genoemd.
De snoepjes vonden snel hun weg buiten Nederland. Ze werden geliefd aan Europese hoven en zelfs in Rusland bij de tsaren. Vanaf 1875 gingen ze in blikken op transport naar Nederlands-Indië.
Het succes trok ook concurrenten aan. J.P. Rademaker kopieerde het recept en claimde de “enige echte” Hopjes te maken. Zijn versie werd beroemd dankzij bedrukte wikkels—een noviteit in die tijd die zorgde voor herkenbaarheid.
De strijd om het echte Hopje bleef voortduren. In 1949 nam Rademaker het bedrijf van de oorspronkelijke producenten over. Toch bleef de discussie voortbestaan tot 1989, toen werd vastgesteld dat hij het product niet langer als “de enige echte” mocht aanprijzen zonder vermelding van de bedrijfsnaam.
Heb je suggestie voor dit verhaal?