Het IJspaleis (Stadhuis Den Haag)

Als je hier op het Spui staat, kun je het gebouw voor je bijna niet missen. Witte panelen, overal glas, strakke geometrische lijnen die het licht zo vangen dat het meteen een bijnaam kreeg: het IJspaleis. Het is een passende naam, en als je het eenmaal hebt gezien, klinkt geen enkele andere omschrijving echt goed.

Gedurende een groot deel van de twintigste eeuw was het stadsbestuur van Den Haag verdeeld over twee locaties die nooit helemaal geschikt waren voor deze taak. Het gemeentepersoneel werkte in het oude stadhuis aan het Burgemeester de Monchyplein, terwijl de gemeenteraad apart vergaderde aan de Dagelijkse Groenmarkt. Het was een gefragmenteerde opzet, en naarmate de stad groeide, hield dit simpelweg geen stand.

Wethouder Adri Duivesteijn drong aan op een oplossing: één centraal gebouw, midden in het hart van de stad. Er volgde een internationale ontwerpwedstrijd, en de winnaar was de Amerikaanse architect Richard Meier. Zijn concept bracht twee vleugels van twaalf verdiepingen samen onder een grote overdekte hal, het Atrium genaamd. Vanaf het Spui kijkt u uit op de ronde structuur die hij ontwierp om de openbare bibliotheek te huisvesten.

Het gebouw werd in de jaren negentig geopend en is sindsdien een herkenningspunt. Blijkbaar is het, als het om overheidsgebouwen gaat, eigenlijk een compliment als ze eruitzien als een gigantische koelkast.