Het wrak van de SCH 102 in de haven van Scheveningen

Op een stormachtige zondag in oktober 1938 was de motortrawler SCH 102 „Maarten” op weg naar huis. Na vier weken op zee op haring te hebben gevist, was de bemanning dichtbij genoeg om de haven al te ruiken. Familieleden en buren hadden zich op de kade verzameld om hen te verwelkomen. En toen, zonder enige waarschuwing, greep een sterke stroming het roer en dreef het schip rechtstreeks tegen de basaltrotsen van de Noordpier.

Het seinstation sloeg alarm en de reddingsboot Zeemanshoop vertrok onmiddellijk door de zware golven. Aan boord van de getroffen trawler brak chaos uit. Bemanningsleden klommen in de masten om boven het beukende water te blijven. Drie mannen sprongen overboord en probeerden naar het strand te zwemmen, waar omstanders een menselijke keten vormden om hen eruit te trekken. Een van die mannen overleefde het niet.

De Zeemanshoop deed verschillende pogingen voordat de overgebleven bemanning uiteindelijk via een tussen de masten gespannen lijn werd geëvacueerd. Het was rommelig, wanhopig werk, maar het redde levens.

Twee weken later werd de geborgen SCH 102 van de rotsen gehaald, gerepareerd en in mei 1939 weer op zee. Maar de ramp liet op een onverwachte manier zijn sporen na in Scheveningen: een stad vol vissers realiseerde zich, enigszins ongemakkelijk, dat de meesten van hen nooit hadden leren zwemmen.