
Waar je vandaag doorheen loopt, was ooit een bescheiden middeleeuws steegje, vol met kleine huisjes, tuintjes en het soort rustige dorpsleven dat je nooit zou associëren met deze elegante boulevard. Dat veranderde allemaal in 1536, toen keizer Karel V besloot dat deze plek grotere ambities verdiende. Hij gaf opdracht de voortuinen te ruimen en vier rijen lindebomen te planten, waardoor de straat veranderde in een brede, lommerrijke promenade die de lokale bevolking de Lange Lindelaan noemde.
Die naam haalde zelfs een van de meest geliefde Nederlandse tongbrekers: "Liesje leerde Lotje lopen langs de Lange Lindelaan." Probeer dat maar eens te zeggen na een paar Nederlandse biertjes.
Tijdens de Gouden Eeuw werd dit dé plek om te zien en gezien te worden. De elite van de stad wandelde hier rond, wisselde roddels uit en sloot stilletjes deals die een natie vormden. Tegen de 18e eeuw hadden de laatste bescheiden huizen plaatsgemaakt voor de statige herenhuizen die je vandaag de dag nog steeds ziet, waarvan er verschillende nu ambassades en luxe hotels huisvesten.
En als je even wilt lachen om de architectuur, zoek dan huisnummer 32A op. Met een breedte van slechts 183 centimeter staat het temidden van al deze grandeur als een herinnering dat niet elke ambitie in deze straat de ruimte had om te groeien.
Heb je suggestie voor dit verhaal?