
Als je hier op het Lange Voorhout staat, bevind je je in het gezelschap van een van de meest geliefde literaire zonen van Den Haag. Louis Couperus werd in 1863 geboren als jongste van elf kinderen in een welgesteld Haags gezin. Zijn vader was advocaat en raadslid, en het huishouden bruiste van intellectueel leven. Al op jonge leeftijd had Louis een oor voor taal en een honger naar verhalen.
Die honger vormde de basis voor een opmerkelijke carrière. Zijn debuutroman, Eline Vere, volgt een jonge vrouw die verscheurd wordt tussen wat de maatschappij van haar verwacht en wat ze werkelijk van binnen voelt. Latere werken zoals De verborgen kracht en Oude mensen en de dingen die voorbijgaan trekken lezers dieper in thema's als familiegeheimen, culturele spanningen en het stille gewicht van het lot. Veel van die psychologische diepgang is terug te voeren op iets pijnlijks in zijn eigen leven: de opname van zijn oudste broer in een inrichting, een wond die nooit helemaal genas.
Zijn aanwezigheid is nog steeds voelbaar in deze stad. In de Surinamestraat, waar hij daadwerkelijk woonde en Eline Vere schreef, werd in 1963 een standbeeld van beeldhouwer Lambertus Sondaar onthuld. Het Louis Couperus Museum in de wijk Archipel houdt zijn nagedachtenis levend met speciale tentoonstellingen.
Elf kinderen in het gezin, en op de een of andere manier is het gezicht van de jongste op een standbeeld terechtgekomen. Geen slechte uitkomst voor de rustige jongen.
Heb je suggestie voor dit verhaal?