Het paleis van Whitehall

De overheidsgebouwen en open ruimtes die je tussen de Theems en St. James’s Park ziet, vormden ooit de locatie van het grootste koninklijke paleis van Europa: een uitgestrekt complex met 1500 kamers dat zich uitstrekte over 23 hectare. Het paleis van Whitehall was bijna twee eeuwen lang het kloppende hart van de Engelse koninklijke macht, maar er is vrijwel niets meer van over.

Het begon als York Place, een grootse residentie die sinds 1245 toebehoorde aan de aartsbisschoppen van York. In 1530 nam Hendrik VIII, de beroemde, indrukwekkende Tudor-koning, het in beslag van kardinaal Wolsey, zijn in ongenade gevallen eerste minister, en maakte er zijn belangrijkste paleis van. Hij bouwde steekspelarena's, hanengevechtkuilen, tennisbanen en uitgebreide tuinen. Hij trouwde hier met twee van zijn zes vrouwen en stierf binnen deze muren in 1547.

Het paleis was getuige van een buitengewone geschiedenis. Karel I, koning van Engeland totdat het parlement hem in 1649 wegens tirannie berechtte en executeerde, liep door het Banqueting House naar zijn onthoofding, hier in deze straat.

Toen, op de middag van 4 januari 1698, zette een bediende die linnengoed te dicht bij een houtskoolvuurpot droogde, het geheel in brand. De brand woedde 15 uur lang en vernietigde onschatbare werken van Michelangelo en Holbein. Alleen het Banqueting House bleef gespaard.

Een paleis dat 150 jaar in aanbouw was geweest, ging verloren door een ongelukje met de was.