Clementinum

De jezuïeten die het Clementinum bouwden, waren geen bescheiden mensen. Ze kwamen in 1556 met bijna niets in Praag aan – volgens de legende met slechts één enkel boek – en binnen 170 jaar hadden ze dit enorme complex opgetrokken, het gevuld met 27.000 boekdelen en opdracht gegeven tot de bouw van die 68 meter hoge toren die je boven je ziet, bekroond met een bronzen Atlas die het gewicht van de hemel op zijn schouders draagt. Mozart speelde zelf ooit op het orgel in de Spiegelkapel binnenin.

Maar het verhaal dat hier blijft hangen is duisterder. Toen paus Clemens XIV in 1773 de jezuïetenorde ontbond, weigerden de broeders het goud en de manuscripten af te staan die ze twee eeuwen lang hadden verzameld. Ze huurden een metselaar in, blinddoekten hem, reden urenlang met hem door de stad om hem in verwarring te brengen, en lieten hem ergens diep binnen deze muren een geheime kamer dichtmetselen. Ze betaalden hem royaal. Ze vervloekten hem ook: als hij ooit iets zou zeggen, zou hij blind worden en zou zijn ziel verdoemd zijn.

Jaren later werd er een beloning uitgeloofd en sprak de metselaar. De autoriteiten doorzochten elke gang en vonden niets. Kort daarna werd de man blind, en toen hij stierf, zeggen ze dat zijn ziel nooit is vertrokken. Hij is hier nog steeds, voor altijd ronddwalend door deze gangen, op zoek naar een schat die hij niet meer kan zien.

Wat hem, eerlijk gezegd, tot 's werelds meest toegewijde bewaker maakt.