Het Dansende Huis

Die twee torens die tegen elkaar aan leunen, hebben een verhaal dat net zo onwaarschijnlijk is als hun vorm. De lokale bevolking noemt ze Fred en Ginger, naar het legendarische dansduo Fred Astaire en Ginger Rogers, omdat ze er precies zo uitzien: de ene stevig en stevig verankerd in beton, de andere zich omhoog kronkelend in glas, allebei samen vastgelegd midden in een danspas.

Het terrein waarop ze staan, lag leeg van 1945 tot halverwege de jaren negentig. Een Amerikaanse bom vernietigde alles wat hier eerder stond, en decennialang vulde niemand het gat op. Toen besloot Václav Havel, de president van Tsjechoslowakije en later van Tsjechië, die er vlak naast woonde, dat er iets gedurfds op die plek moest verrijzen.

De architecten waren Vlado Milunić en Frank Gehry. En toen Gehry's ontwerp verscheen, verzette deze wijk aan de rivier, omringd door barokke, gotische en art-nouveau-architectuur, zich hevig. Mensen noemden het een doorn in het oog. Critici zeiden dat het de skyline verpestte. Gehry stond op het punt om helemaal weg te lopen. Hij bleef alleen omdat Havel hem persoonlijk vroeg om het af te maken.

Het gebouw werd tussen 1992 en 1996 opgetrokken en Gehry had naar verluidt een hekel aan de bijnaam toen die aansloeg. Hij wilde dat mensen de architectuur zagen, niet een metafoor. Het restaurant bovenin biedt een weids uitzicht over de rivier, wat betekent dat je nu kunt betalen voor het voorrecht om een gebouw te bewonderen dat ooit als een belediging voor de stad werd beschouwd.