Het Oude Koninklijk Paleis

Het gebouw dat u nu voor u ziet, is zo vaak herbouwd dat er boven de grond bijna niets meer over is uit het jaar 1212. Maar wat er dat jaar hier gebeurde, heeft alles wat daarna kwam bepaald, inclusief de grond waarop u nu staat.

Koning Ottokar I bevond zich in een gunstige positie. De keizer van het Heilige Roomse Rijk, Frederik II, vocht voor zijn aanspraak op de keizerlijke troon en had machtige bondgenoten nodig. Ottokar steunde hem al vroeg, toen de uitkomst nog verre van zeker was. Frederik beloonde die loyaliteit met een document dat bekend werd als de Gouden Bul van Sicilië, genoemd naar het gouden zegel dat in de was was gedrukt.

Dat document veranderde de regels volledig. De Boheemse kroon werd erfelijk en ging van vader op zoon over zonder dat daarvoor keizerlijke goedkeuring nodig was. Ottokar verkreeg ook het recht om bisschoppen te benoemen, zijn grenzen te bewaken en belastingen te heffen op zijn eigen voorwaarden. Dit waren geen kleine concessies. De meeste middeleeuwse koningen brachten hun hele regeerperiode door met het smeken van de keizer om precies dit soort privileges.

Bohemen werd een van de meest onafhankelijke koninkrijken in Midden-Europa, terwijl de heersers van de buurlanden de lange reis bleven maken om voor de keizer te knielen voor beslissingen die de Boheemse koningen tijdens het ontbijt namen.