
Kijk eens omhoog naar het gebouw naast Hogeschool Rotterdam aan de Blaak 16, en je ziet een van de meest iconische neonreclames van de hele stad. De woorden die daar oplichten komen uit een gedicht van Lucebert, een van de meest gevierde Nederlandse dichters van de 20e eeuw, en ze schijnen al sinds 1978 boven deze straat.
De zin luidt "alles van waarde is weerloos", wat zoiets betekent als "alles wat waarde heeft, is kwetsbaar". Het is hier geplaatst door kunstenaar Toni Burgering, die dit dak koos als het perfecte podium voor woorden die het verdienden om gezien te worden. En gezien zijn ze zeker, door generaties Rotterdammers en bezoekers die hier langskomen.
De zin komt uit een gedicht met de titel "De zeer oude zingt". Het is een rustig, meditatief stuk dat langzaam naar iets universeels toe beweegt. Lucebert bouwt bijna voorzichtig naar die beroemde zin toe, alsof het hele gedicht ernaartoe neigt. En hier is het, in zijn geheel, precies zoals Lucebert het schreef: er is niet meer bij weinig noch is er minder nog is onzeker wat er was wat wordt wordt willoos eerst als het is is het ernst het herinnert zich heilloos en blijft ijlings alles van waarde is weerloos wordt van aanraakbaarheid rijk en aan alles gelijk als het hart van de tijd als het hart van de tijd
Heb je suggestie voor dit verhaal?