
Onder je voeten lopen kleine, ronde lichtjes die samen de Brandgrens vormen: een onzichtbare lijn die zichtbaar is gemaakt. Hier eindigde op 14 mei 1940 het oude Rotterdam. In slechts vijftien minuten veranderde een Duits bombardement het centrum van de stad in een smeulend puinlandschap.
De rode lichten markeren het gebied dat door Duitse bommen werd getroffen. De groene lichten, op het Noordereiland, herinneren aan de schade die werd aangericht door geallieerde bombardementen. In totaal zijn er 385 lichtobjecten geplaatst over een traject van twaalf kilometer. Elk licht draagt een gestileerde vlam, een subtiel maar krachtig symbool van wat hier is gebeurd.
Op zes plekken langs de route staan zwarte granieten stenen. Ze vertellen over de dag die de stad voorgoed veranderde. Niet met grote woorden, maar in sobere taal, precies zoals de Rotterdammer zelf: nuchter, krachtig, vooruitkijkend.
Heb je suggestie voor dit verhaal?