De eerste mensen aan de Maas

Lang voordat Rotterdam bestond, leefden er al mensen in deze omgeving. Nederland was toen nog verbonden met Engeland, en het landschap werd bewoond door mammoeten en Neanderthalers. Dit moerasachtige gebied heette Doggerland en was de thuisbasis van rondtrekkende jagers-verzamelaars.Tussen 9000 en 6000 voor Christus steeg de zeespiegel, waardoor Doggerland langzaam onder water verdween en de Noordzee ontstond. In die tijd leefden mensen bij de monding van de Maas.

Ze maakten pijlpunten van bot en gewei en jaagden op oerossen, herten, zwijnen en vogels. Ook verzamelden ze voedsel zoals vis, schelpen, noten en wortels.Hun tijdelijke kampen stonden op hoger gelegen rivierduinen, de donken. Afhankelijk van het seizoen trokken ze naar voedselrijke plekken. Bij de Maasvlakte zijn pijlpunten, vuistbijlen, snijgereedschap en botten van mammoeten en neushoorns gevonden.

Op 50 kilometer van Rotterdam vond men een stuk schedel van een Neanderthaler die hier ruim 40.000 jaar geleden leefde. Zijn gezicht is gereconstrueerd en hij kreeg de naam ‘Krijn’. Neanderthalers gebruikten vuurstenen bijlen om grote dieren te slachten en waren goed aangepast aan de kou.

In Beverwaard, waar we nu staan, zijn later ook sporen van mensen gevonden. Op een oude rivierduin lagen drie kuilen met crematieresten van mensen van 10 tot 40 jaar oud, met grafgiften zoals een slijpsteen. Dit zijn enkele van de oudste crematiegraven van Nederland.

Deze vondsten geven een bijzonder beeld van het leven in het oude Maasmondgebied, tot de zee uiteindelijk Doggerland voorgoed overspoelde.