De Reus van Rotterdam

In het wijkpark Oude Westen staat een bronzen beeld van Rigardus Rijnhout, beter bekend als de Reus van Rotterdam. Met zijn 2,38 meter was hij de grootste Nederlander ooit. Bij zijn geboorte in 1922 woog hij al 8 kilo. Zijn groeistoornis openbaarde zich vroeg, en hij bleef zijn hele leven hard doorgroeien.

Rijnhout groeide op in een arbeidersgezin in Rotterdam. Zijn lengte bracht hem al snel in een isolement: hij kon moeilijk kleding vinden, werd vaak aangestaard en bespot. Toch ontwikkelde hij zich tot een vriendelijke, bescheiden man. Hij hield van dieren, sprak zacht, en liet zich zelden uit het veld slaan.

Hij verdiende de kost als sandwichman en door ansichtkaarten van zichzelf te verkopen. Hoewel veel mensen hem op straat uit nieuwsgierigheid benaderden, bleef hij hoffelijk. Hij werd een bekend gezicht in de stad, geliefd om zijn zachte aard.

In 1954 raakte hij na een val met zijn fiets invalide. Zijn fysieke klachten namen toe, en hij trok zich steeds verder terug. Toen hij in 1959 ernstig ziek werd, moest hij met een hijskraan uit zijn huis worden getild om naar het ziekenhuis te gaan. Hij overleed korte tijd later, op 36-jarige leeftijd.

Zijn vader sprak op zijn begrafenis: "Spot en hoon waren vaak je deel, maar je haatte de mensen daarom niet, want je had een hart van goud."

Het standbeeld toont hem in een alledaagse omgeving, met een stoel en enorme schoenen. Niet om indruk te maken, maar als eerbetoon aan een man die ondanks zijn uitzonderlijke verschijning herinnerd wordt als de belichaming van de grote, vriendelijke reus.