Een Dam in de Rotte

Je staat hier bij de Rotte, met achter je de Laurentiuskerk. Hier begon het verhaal van Rotterdam. In de middeleeuwen was dit een moerasachtig gebied, kwetsbaar voor overstromingen. Rond 1150 begonnen de eerste bewoners dijken aan te leggen om het water onder controle te krijgen.

Langs de Rotte en richting de Nieuwe Maas verschenen dijken zoals de Kleiweg, Beukelsdijk en Oude Dijk. Rond 1250 was de Schielands Hoge Zeedijk grotendeels af, behalve bij de monding van de Rotte. Twintig jaar later werd daar een dam aangelegd, precies waar nu de Hoogstraat ligt.

Die dam hield het water van de Maas tegen bij vloed, terwijl sluizen het rivierwater bij eb afvoerden. Hierdoor werd het gebied geschikt voor bewoning. Langs de dam ontstond een lint van huizen: de eerste nederzetting van wat later Rotterdam zou worden.

Rond 1300 woonden hier enkele honderden mensen. De dam werd een centrum van handel en ambacht en groeide uit tot het hart van de stad. 

Dankzij de ligging aan het water ontstonden handelsroutes die Rotterdam verder deden groeien.Waterbeheer werd steeds belangrijker. In 1273 werd het Hoogheemraadschap van Schieland opgericht om dit te organiseren. De strijd tegen het water bleef, maar zonder dam en dijken had Rotterdam nooit bestaan.