Condoomfabriek

In de vroege 18e eeuw veranderde Utrecht in een bruisend centrum van internationale diplomatie. Van 1712 tot 1715 vormde de stad het hart van de Vrede van Utrecht-onderhandelingen, die een einde maakten aan jarenlange Europese conflicten. Dit historische moment trok diplomaten van over de hele wereld naar Utrecht, vergezeld door hun omvangrijke gevolgen. De stad beleefde een ongekende bloeiperiode; huizen werden massaal verhuurd aan de buitenlandse gasten, wat de lokale economie een flinke impuls gaf.

De aanwezigheid van deze diplomaten en hun entourage zette het dagelijks leven in Utrecht op zijn kop. De stad wemelde van de vrijgezellen die hun vrije tijd vulden met vertier en vermaak, wat leidde tot levendige nachten en een toename van het aantal prostituees. Dit losbandige gedrag was voer voor schrijvers en leidde tot de publicatie van een pikant boek in 1713, dat de amoureuze avonturen en het sociale leven in Utrecht smeuïg beschreef. De naam van de briefroman was: 'Amoureuze en pikante geschiedenis van het congres en de stad Utrecht'

Een opvallend detail uit deze periode is de vermelding van een vrouw die een condoomfabriek runde in het Begijnhof van Utrecht. Deze onderneming, mogelijk de eerste in zijn soort wereldwijd, bood een veiliger alternatief voor de preventie van geslachtsziekten. Het succes van deze fabriek stuitte op weerstand van haar broer, een chirurgijn, die zijn inkomsten uit de behandeling van dergelijke ziektes zag afnemen. Hoogstwaarschijnlijk is dit de eerste condoomfabriek in Nederland en misschien zelfs wereldwijd.