Herman van Veen

Herman van Veen, geboren op 14 maart 1945 in Utrecht, groeide op in een arbeidersgezin tijdens de moeilijke tijden van de Tweede Wereldoorlog. Zijn artistieke reis begon in de jaren zestig aan het Utrechts Conservatorium, waar hij muziektheorie, zang en viool studeerde en de basis legde voor een gevarieerde en succesvolle carrière.

Van Veens eerste stappen in de artiestenwereld begonnen in 1968 en leidden tot een reeks belangrijke Nederlandse hits, waaronder "Opzij" (1979), "Hilversum 3" (1984), "Anne" (1986), "Zo vrolijk" (1986), "Toveren" (1987) en "Blauwe plekken" (1990). Het Carre theater in Amsterdam neemt een speciale plaats in in zijn carrière, omdat hier meer dan 600 van zijn optredens plaatsvonden en het bijna zijn 'tweede thuis' werd.

Naast zijn prestaties in de muziek, waagde Van Veen zich met opmerkelijk succes op het gebied van kinderentertainment. In 1989 werkte hij samen met de Japanse regisseur Hiroshi Saito aan de geanimeerde kindershow "Alfred J. Kwak". De show was gebaseerd op een theaterproductie die Van Veen eerder had ontwikkeld en vertelt het verhaal van een jonge eend genaamd Alfred die wordt opgevoed door een mol nadat hij zijn familie verloor in een tragisch ongeluk. De inspiratie voor dit verhaal kwam van een waargebeurd incident waarbij Van Veen, rijdend door het platteland, per ongeluk een eend omver reed. Uit deze gebeurtenis, gekoppeld aan een gesprek met een bevriende orkestleider, ontstond het personage van Alfred Jodocus Kwak.

"Alfred J. Kwak" kreeg internationale bekendheid en trok wereldwijd publiek met nagesynchroniseerde en ondertitelde versies. Het leverde ook een reeks merchandise op, waaronder kinderspeelgoed en stripboeken. In 1991 werd Van Veens bijdrage aan kinderentertainment bekroond met de prestigieuze prijs van de Duitse filmindustrie, de Goldene Kamera.

De veelzijdige carrière van Herman van Veen, die zich uitstrekt over muziek, theater en kindertelevisie, laat zijn uitzonderlijke talent zien en zijn vermogen om harten te raken van verschillende media en generaties. Maar hoe klonk Herman van Veen nou eigenlijk? We luisteren naar een klein stukje uit het fragment