Het geheim van de Sint-Michielskapel

Josua Wilts had een drankprobleem en een geheim dat hij bereid was te verkopen. In 1730 getuigde de koster van de Domtoren voor de rechtbank dat hij twee mannen samen had gezien in de Michaelskapel, de kleine kapel die in deze toren is ondergebracht. Om te voorkomen dat hij in een tuchthuis terecht zou komen, noemde hij namen. Een van die namen was Gilles van Baaden.

Op 31 maart 1730 werd Gilles gewurgd in de kelder van Hasenberg, een huis dat aan het oude stadhuis vastzat. Zijn executie was geen op zichzelf staand incident. Het leidde tot een van de meest brute vervolgingsgolven in de Nederlandse geschiedenis. Arrestaties verspreidden zich vanuit Utrecht over het hele land en ontrafelden een netwerk van mannen die elkaar in stilte hadden gevonden in de Michaelskapel, op het Janskerkhof, langs de stadswallen en op het Vredenburg. Bijna 80 mannen werden uiteindelijk ter dood veroordeeld. In totaal werden er ongeveer 300 vervolgd.

Wat deze plek vandaag de dag anders maakt, is de gedenksteen op het Domplein, die in 1999 op de ruïnes van het schip van de Domkerk werd geplaatst. Hij ligt daar stil, aan je voeten, als herinnering aan alles wat hier is gebeurd en als pleidooi dat dit nooit meer mag gebeuren. Gezien de uitbundige manier waarop Utrecht tegenwoordig Pride viert, heeft die steen duidelijk zijn werk gedaan.