
De naam Ten Hert klinkt alsof hij afkomstig is uit een adellijke familie met een wapen met een trotse hert op het schild, maar de waarheid is eenvoudiger en menselijker. Al in 1316 werd dit gebouw in een stadsdocument beschreven als „het stenen huis waar Beernt ten Hert woont”, gelegen tussen twee bruggen langs het kanaal. Ten Hert was een familienaam, meer niet.
Dat vergulde hert dat u boven de ingang ziet, is een replica, gesneden uit Franse kalksteen en geplaatst in 1996. Het 19e-eeuwse origineel is weggerot, een houten vervanging uit 1970 is ook weggerot, en dus zijn we nu bij de derde poging aangekomen. Blijkbaar heeft het weer in Utrecht een uitgesproken mening over beeldhouwwerken in de open lucht.
Wat echter bewaard is gebleven, is het terracotta model van dat allereerste hert. Je vindt het in het Centraal Museum, op slechts een korte wandeling hiervandaan, rustig in een vitrine, terwijl de vervangende exemplaren buiten de Utrechtse winters doorstaan.
Dus de volgende keer dat iemand je vertelt dat dit huis naar een hert is vernoemd, kun je hem of haar corrigeren: het is vernoemd naar een man die hier meer dan zevenhonderd jaar geleden woonde, en het hert doet gewoon zijn best om bij te blijven.
Heb je suggestie voor dit verhaal?