Janskerkhof

In 1632 werd een blinde edelman, Jacob van Eyck genaamd, aangesteld als klokkenluider bij de Janskerk, de kerk die je aan de rand van dit plein ziet staan. Maar hij luidde niet alleen de klokken. Op zomeravonden stapte hij naar buiten, op dit kerkhof, en speelde hij op zijn blokfluit voor de voorbijgangers. De kerkraad vond dit zo leuk dat ze in 1649 zijn salaris officieel verhoogden van 80 naar 100 gulden, zodat hij "de voorbijgangers op het kerkplein 's avonds af en toe zou vermaken met de klanken van zijn kleine fluit". Die melodieën werden Der Fluyten Lust-hof, het grootste solowerk voor blaasinstrumenten in de Europese muziekgeschiedenis, en blokfluitisten over de hele wereld spelen het nog steeds.

Het plein zelf is ouder dan de kerk. De Romeinen lieten hier hun vee grazen. Rond 1050 bouwde bisschop Bernold de Janskerk als onderdeel van een kruis van kerken rond de Dom, waarbij hij een plek koos langs een zijtak van de Rijn die vroeger liep waar nu de Minrebroederstraat is. Waarom hij de kerk iets uit het midden plaatste, blijft een raadsel.

Toen archeologen hier in 2000 opgravingen deden, vonden ze vlak onder de grond tientallen middeleeuwse graven. En sinds ongeveer 1835 verkopen mensen elke zaterdag bloemen bovenop al die geschiedenis. Een deel van het beste entertainment in Utrecht is altijd gratis geweest.