Kardinaal Jan de Jong

Misschien herken je de naam van het straatnaambord in de buurt, maar het verhaal achter deze moedige man is zeker de moeite waard. Jan de Jong was aartsbisschop van Utrecht tijdens de Duitse bezetting en een van de meest uitgesproken kerkleiders in Nederland als het ging om verzet tegen het naziregime. Al voor de oorlog, vanaf het moment dat hij in 1936 aartsbisschop werd, veroordeelde De Jong in het openbaar de NSB en alle katholieken die deze steunden. 

Toen de Duitsers in mei 1940 Nederland bezetten, maakte hij duidelijk dat hij niet zou zwijgen. Hij schreef protestbrieven die onder zijn congregatie werden verspreid, waarin hij de mensen aanspoorde standvastig te blijven en moreel verzet te bieden. In 1941 sprak hij zich uit tegen het dwingen van katholieke organisaties om zich aan te sluiten bij de door de nazi's gecontroleerde Kultuurkamer, een culturele instantie die bedoeld was om de Nederlandse samenleving onder Duitse invloed te brengen. 

In juli 1942 hielp hij een protest van de kerk tegen de deportatie van joden leiden, zich volledig bewust van wat de gevolgen zouden kunnen zijn. De Duitse reactie was snel en bruut. Katholieke joden en mensen van gemengde joodse afkomst werden nu ook gedeporteerd. Onder hen was Edith Stein, een filosofe, die kort daarna werd vermoord. De Jong kreeg na de oorlog de titel van kardinaal, maar zijn moed had al lang daarvoor indruk gemaakt.