
Dit museum gaat over een konijn van vier lijnen, en die lijnen hebben maanden werk gekost.
Dick Bruna werkte in deze stad en tekende hier zijn boekjes. Het idee dat eenvoud snel gaat klopt bij hem niet. Voor een boekje van twaalf illustraties maakte hij soms honderden schetsen, verspreid over vier maanden, tot er niets meer weg kon.
Die beperking was het punt. Een vaste maat, een handvol kleuren, dikke zwarte lijnen, en een gezicht dat altijd recht naar je kijkt. Een kind dat nog niet kan lezen snapt het meteen.
Er zijn inmiddels vijfentachtig miljoen exemplaren van verkocht, in tientallen talen.
Het museum ertegenover is speciaal voor jonge kinderen gemaakt, met alles op hun hoogte.
Hier eindigt deze wandeling. Je bent langs een klooster gelopen dat museum werd, een gasthuis dat zes eeuwen openbleef, een bolwerk dat naar de zon ging kijken, en een hond die er gewoon was.
Heb je suggestie voor dit verhaal?