Paushuize

Adrian van Utrecht kocht dit huis in 1517 van Spanje, terwijl hij regent was van keizer Karel V, en hij was er oprecht blij mee. Hij schreef: „De Heer schonk mij dat huis, dat mij dierbaarder was dan alle andere huizen in Utrecht.“ Zijn plan was eenvoudig en bescheiden: zich hier als proost bij de Dom terugtrekken en zijn dagen in vrede doorbrengen. Hij heeft het nooit gezien.

Op 9 januari 1522, tijdens de elfde stemronde van een pauselijk conclaaf, kozen de kardinalen hem tot paus. Het nieuws bereikte hem weken later in de Baskische stad Vitoria. Zijn eerste reactie: "Als dit nieuws waar is, heb dan medelijden met mij." Rome ontving hem als een noordelijke barbaar, een timmermanszoon uit Utrecht die elke Italiaanse kandidaat had verslagen. Hij arriveerde op een ezel in de haven van Ostia terwijl kardinalen achter hem aan klauterden, weigerde het banket en probeerde het failliete Vaticaan te hervormen. In 1522 bekende hij publiekelijk de zonden van de kerk tijdens de Rijksdag van Neurenberg. Katholieken noemden het verraad. Lutheranen noemden het bevestiging. Hij stierf uitgeput na slechts 20 maanden.

Na Adrian trok het huis een onwaarschijnlijk gezelschap: Louis Napoleon woonde hier vier maanden terwijl zijn paleis werd gerenoveerd, paus Johannes Paulus II bracht er in 1985 een bezoek aan, en in 2006 trouwde prins Bernard van Vollenhoven met Annette Sekrève in de Spiegelzaal. Toen paus Franciscus in 2013 aantrad, overwoog hij naar verluidt om zichzelf Adrianus VII te noemen, omdat, zo zei hij, Adrianus VI een hervormer was. Hij koos uiteindelijk voor Franciscus, wat waarschijnlijk makkelijker uit te spreken is op bruiloften.