Utrecht voor Christus

Duik in de fascinerende geschiedenis van Utrecht, die teruggaat tot ver voor onze tijdrekening. In 2015 deden archeologen op de Uithof, aan de oostzijde van de stad, een opmerkelijke ontdekking. Hun vondst leidde tot de vraag of dit de oudste bewoners van Utrecht konden zijn. Door middel van C14-datering, een methode die de hoeveelheid koolstof in organisch materiaal meet en zo de ouderdom van archeologische vondsten vaststelt, werd onthuld dat deze plek al 13.000 jaar geleden bewoond was, in de oude steentijd. Dit tijdperk wordt gekenmerkt door jager-verzamelaars die leefden van de jacht en het verzamelen van noten en vruchten.

Ook in de nieuwere wijken zoals Leidsche Rijn en Zuilen kwamen archeologen sporen tegen van deze prehistorische bewoners. Vondsten variërend van potten tot gereedschap toonden aan dat de bewoners van dit gebied al vroeg actief en bedrijvig waren.

Verder onderzoek bracht aan het licht dat deze locatie gedurende verschillende perioden bewoond was. Zo werden er sporen gevonden van jager-verzamelaars uit de midden-steentijd (ongeveer 10.000 tot 8000 jaar geleden), die mogelijk hutten bouwden en vuur stookten in kuilen. Ongeveer 4500 jaar later vestigden zich hier boeren, die woonstalhuizen bouwden en putten groeven voor schoon drinkwater.

In de IJzertijd bleef Utrecht relatief onveranderd. Huizen hadden een kort bestaan en door overstromingen verschoven de stadsgrenzen regelmatig. Deze periode markeerde ook de komst van de Romeinen in Utrecht, een keerpunt dat het begin van een nieuw hoofdstuk in de Utrechtse geschiedenis inluidde.