Je loopt nu onder de weg door, en dat is precies zoals het bedoeld was. De ontwerpers van de tilden het autoverkeer op, de dreven op dijken van zo'n vijf meter hoog, en lieten de begane grond over aan voetgangers, fietsers en groen. Je kon door de hele wijk fietsen zonder ooit een auto tegen te komen.
Op papier was dat de veiligste stad die je kon bedenken. In de praktijk kreeg het een keerzijde, want wie beneden liep zag niemand boven en wie boven reed zag niemand beneden. De ruimte was er wel, de ogen van de straat ontbraken.
Ook de metro kreeg die behandeling. Die rijdt hier verhoogd, over een eigen brug door de wijk, waardoor je vanuit de trein over de daken en het groen kijkt in plaats van ertussen.
Bij de vernieuwing vanaf de jaren negentig is een deel van de dreven weer naar het maaiveld gebracht, zodat straten, winkels en woningen elkaar weer raken. Wat je hier hebt is dus beide: een stuk oorspronkelijke Bijlmer, met daarnaast de correctie die er later op kwam.
We lopen hier onderdoor en het park in, de plek waar de buurt al vijftig jaar samenkomt.
Bronnen. Verhaal: Historiek, NOS, Ons Verhaal Hoogoord Foto's: Nationaal Archief, fotocollectie Anefo, via Wikimedia Commons









