Deze kerk heet officieel Sint-Willibrordus binnen de Veste, maar iedereen zegt De Duif, naar het zeventiende-eeuwse je Het Vrededuifje dat in de Kerkstraat stond. Toen katholieken weer openlijk mochten bouwen, verrees hier in 1857 een ontwerp van de Leidse architect : neoclassicistisch, met een bescheiden gevel tussen de grachtenhuizen en een verrassend ruime kerkzaal daarachter.
In 1974 hield het bisdom het voor gezien, met te weinig geld en te veel achterstallig onderhoud, en werd de laatste mis gelezen. Een groep parochianen, aangevoerd door het koor en zijn dirigent, daarop hun eigen kerk om sloop te voorkomen. Ze bleven er zondag aan zondag samenkomen en bestuurden zichzelf via een vergadering waar iedereen welkom was.
restaureerde het gebouw en het Smits-orgel, het grootste dat ooit boven de grote rivieren werd gebouwd. Nu klinken er concerten en bruiloften, en op zondagochtend nog altijd de gemeente die het pand destijds redde.
Bronnen. Verhaal: Stadsherstel Amsterdam, De Duif. https://stadsherstel.nl/eventlocatie/de-duif/ Oecumenische Basisgemeente De Duif, geschiedenis. https://deduif.home.xs4all.nl/basisgem/intro/introen.htm Foto's: Stadsarchief Amsterdam
