Op de bij nummer 123 steken zes stenen hoofden uit de gevel, net boven de begane grond. Kijk eerst omhoog naar die rij gezichten, en daarna omlaag naar het kelderraam op straatniveau, want daar begint het verhaal dat Amsterdammers er eeuwenlang bij vertelden.
Zes rovers zouden in de zeventiende eeuw via dat raam naar binnen zijn geklommen, terwijl de keukenmeid met een groot vleesmes stond te wachten. Eén voor één stak er een hoofd naar binnen, en één voor één hakte zij het eraf. De zes koppen in de gevel waren volgens het verhaal de trofeeën, en de meid trouwde later met de zevende rover, die buiten op wacht had gestaan.
Wat je werkelijk ziet zijn Romeinse goden: , , Mercurius, , en . Het huis werd ontworpen door stadsbouwmeester , dezelfde man als van de Westerkerk, en in 1622 afgebouwd door zijn zoon Pieter nadat zijn vader een jaar eerder was overleden.
Achter die gevel zit tegenwoordig de , een bibliotheek vol werk over vrij denken, hermetisme en alchemie, en daar kun je gewoon naar binnen.
Wil je meer van dit soort gevels en hun verhalen, loop dan een van onze wandelingen door Amsterdam.
Bronnen. Verhaal: nl.wikipedia.org Foto's: Stadsarchief Amsterdam
