Twee kabouters van tweeënhalve meter hoog gooien hier al ruim een eeuw een bal naar elkaar over, hoog boven de hoek waar de uitkomt op , de rivier waar Amsterdam haar naam aan dankt. Ze zitten op de twee gevelpunten van het huis dat voor je staat, en als je de lijn volgt van de ene kabouter naar de andere, zie je de bal halverwege hangen.
Het huis valt op tussen de sobere blokken die je in passeert, met zijn groen, zijn houtwerk en zijn versieringen, alsof het uit een sprookje is weggelopen. Sinds 1984 staat het op de lijst van rijksmonumenten.
Over die bal gaat een verhaal dat in de buurt blijft rondzingen: elke nacht om twaalf uur zou hij van eigenaar wisselen. Een andere versie houdt het op oudejaarsnacht, en de mooiste variant bewaart het hele moment voor 29 februari in een schrikkeljaar. Niemand is het erover eens, wat het verhaal alleen maar sterker maakt. Achter die gevel wonen gewoon mensen, die het huis zo goed onderhouden dat de kabouters eruitzien alsof ze er net zijn neergezet.
Vanaf hier lopen we de Ceintuurbaan in, weg van het water, tot we een paar honderd meter verderop bij nummer 366 staan.
Bronnen. Verhaal: nl.wikipedia.org Foto's: Stadsarchief Amsterdam
