Je staat voor het Vondelpark Paviljoen, een gebouw dat meer levens heeft gehad dan de meeste mensen durven te dromen. Architect W. Hamer ontwierp dit prachtige gebouw in Italiaanse renaissancestijl tussen 1874 en 1881, en vanaf het begin trok het een kleurrijk gezelschap van bohemiens, kunstenaars en iedereen die liever een goed debat had dan een rustige avond thuis.
Toen kwam de Tweede Wereldoorlog en nam de situatie een aanzienlijk minder feestelijke wending. De Duitse bezetters namen het gebouw in beslag en maakten er het Verpflegungshauptamt van, een prachtig ingewikkeld woord voor een voedselvoorzieningsdepot. Na de bevrijding in 1945 verkeerde het gebouw in een erbarmelijke staat: al het meubilair was verdwenen, alsof iemand de meest grondige verhuizing ter wereld had georganiseerd.
Er volgde een restauratie en het paviljoen vond een nieuwe bestemming als ontmoetingsplaats voor politici, schrijvers en zakenmensen. In 1972 nam het Nederlands Filmmuseum er zijn intrek, dat uiteindelijk het hele gebouw in beslag nam en het vulde met filmische schatten, totdat het instituut – dat inmiddels was omgedoopt tot EYE Filminstituut Nederland – in 2012 verhuisde naar een opvallend nieuw onderkomen aan de overkant van het IJ. Het paviljoen bleef natuurlijk gewoon hier staan en blijft iedereen die erlangs loopt betoveren.
Bronnen. Verhaal: Source story: Foto's: Source photo: Stadsarchief
