Het standbeeld van Alva

Veel mensen in die tijd, zowel in België als in Nederland, waren niet blij met de hertog van Alva. Fernando Álvarez de Toledo, beter bekend als de hertog van Alva, werd in 1567 door koning Filips II naar de Nederlanden gestuurd om orde te herstellen na de Beeldenstorm. Maar in plaats van rust te brengen, stond hij bekend om zijn harde, meedogenloze beleid.

Hij richtte de beruchte Raad van Beroerten op – door de bevolking spottend de Bloedraad genoemd – die duizenden mensen veroordeelde voor ketterij en opstand. Hij voerde nieuwe belastingen in, waaronder de gehate tiende penning, en gebruikte geweld om elke vorm van verzet neer te slaan. Zijn optreden maakte hem een symbool van Spaanse onderdrukking in de Lage Landen.

Om zijn macht te benadrukken liet Alva in Antwerpen de imposante citadel bouwen, niet om de stad te beschermen, maar om de Antwerpenaren onder controle te houden. In het hart van die vesting liet hij zelfs een standbeeld van zichzelf oprichten. Het beeld toonde hem als een triomfantelijke heerser die zijn voet op een overwonnen vijand zette – een duidelijke boodschap van macht en overheersing.

Maar dit teken van arrogantie wekte nog meer woede. Na de Spaanse Furie en de opstanden in 1576 werd het standbeeld in 1577 neergehaald en omgesmolten, als symbolische afrekening met zijn bewind.

Hoewel hij later terugkeerde naar Spanje, bleef zijn naam verbonden aan terreur en onderdrukking. Tot op vandaag is de hertog van Alva een van de meest gehate figuren uit de geschiedenis van de Nederlanden.