De witte brug boven je is de tweede op deze plek, en wie de eerste heeft gezien vond de vervanging nooit meer iets. Die eerste werd in oktober 1903 geopend en vernoemd naar in , de vrouw van Frans Jozef, die vijf jaar eerder in Genève was vermoord. Het was een kettingbrug die de rivier in één keer overspande, tweehonderdnegentig meter zonder pijler in het water, en daarmee was het tot 1926 de kettingbrug met de grootste overspanning ter wereld.
Om hem te kunnen bouwen moest er eerst een brede straat door de oudste buurt van worden gekapt, want geen enkele weg kwam hier tot aan het water. Het eerste tracé liep zo ongelukkig dat de gesloopt had moeten worden, en die kerk staat er nog altijd.
Op achttien januari 1945 bliezen de terugtrekkende Duitse troepen de brug op. Van de vier ladingen in de kettingkamers ging er maar één af, en juist die ene wrong de -poort zo scheef dat de hele constructie in de Donau zakte. Van alle opgeblazen bruggen van de stad kwam deze als laatste terug, in november 1964, als kabelbrug op de oude pijlers.
Onder de brug door blijft de kade doorlopen naar het zuiden.
Bronnen. Verhaal: Magyar Nemzeti Digitális Archívum (MaNDA), dossier Erzsébet híd; Sulinet Örökségtár, A budapesti Duna-hidak, hoofdstuk over de Elisabethbrug. Foto's: Erzsébet híd, prentbriefkaart tussen 1905 en 1914, ETH-Bibliothek Zürich, Hs 1360-0693-002, publiek domein.
