Toen deze hal openging voeren de schuiten met groente tot onder de vloer naar binnen, via een tunnel die vanaf de laadkade waar je net langs liep onder het gebouw doorloopt. , de eerste burgemeester van het verenigde Boedapest, had jaren geduwd voor overdekte markten, want eten dat op straat werd verkocht kon niemand keuren, en dit werd de grootste van zijn plan.
De bouw begon in juni 1894 naar een ontwerp van , hoogleraar aan de technische universiteit, die er iets van maakte dat meer op een kathedraal lijkt dan op een markt: een stalen geraamte van de Schlick-ijzergieterij, muren van rode en gele baksteen, en een dak van gekleurd keramiek uit de -fabriek in Pécs. Het kostte negentienhonderdduizend forint, bijna evenveel als de vier andere markthallen van de stad samen.
Tien dagen voor de opening in 1896 brak er brand uit en ging het dak vrijwel volledig verloren. Het herstel duurde zeven maanden, en op vijftien februari 1897 ging de hal alsnog open, op dezelfde dag als die vier andere hallen. Kamermayer was inmiddels met pensioen en stond erbij als gewone burger.
In 1991 werd het gebouw als bouwvallig gesloten en drie jaar later heropend. De tunnel naar de kade ligt er nog, al gaat er tegenwoordig vuilnis doorheen in plaats van paprika.
Terug bij de rivier gaat de brug omhoog.
Bronnen. Verhaal: Pestbuda.hu, Csaba Domonkos over de restauratie van de Nagyvásárcsarnok; Lechner Tudásközpont, 120 éve működik a Központi Vásárcsarnok. Foto's: Brück & Sohn Kunstverlag Meissen, Központi Vásárcsarnok, 1904, CC0 via Wikimedia Commons.
