Dit gele gebouw was meer dan zeventig jaar lang de ambtswoning van de Hongaarse regeringsleider, en wie er nu woont is de president.
De beroemdste bewoner was , geograaf van beroep, die in de nacht van 2 op 3 april 1941 in dit huis een brief schreef en zich daarna doodschoot. Hij had een paar maanden eerder een vriendschapsverdrag met ondertekend, en toen Duitsland eiste dat Hongaarse troepen zouden meedoen aan de aanval op datzelfde Joegoslavië en de legertop daarmee instemde, zag hij geen uitweg.
In die brief staat dat ze zich aan de kant van schurken hebben geschaard, dat ze lijkenrovers worden, en als laatste regel, in vier woorden: ik heb je niet tegengehouden, ik ben schuldig. De dag erna trokken de troepen op. Er zijn tot vandaag Hongaren die niet geloven dat hij het zelf gedaan heeft.
heeft een lichtere geschiedenis. Het was een kloosterkerk tot keizer de orde ophief en er een theater van liet maken, en in 1790 werd hier voor het eerst in de geschiedenis een toneelstuk in het Hongaars opgevoerd, in een stad waar bestuur en handel in het Duits en het Latijn gingen. Tien jaar later speelde Beethoven er.
Hierachter begint het open plein, en daar gaan we heen.
Bronnen. Verhaal: Afscheidsbrief van Pál Teleki, 3 april 1941, digitale collectie Tweede Wereldoorlog van de Universiteitsbibliotheek Szeged Foto's: Pál Teleki, publiek domein, via Wikimedia Commons
