De Gevangenpoort was ooit de toegangspoort van . Vanaf de vijftiende eeuw werd het een gevangenis, en dat bleef het tot 1828.
Binnen is goed te zien hoe ongelijk de opsluiting was. Wie geld had, huurde een kamer met een haard, meubels en eten van buiten, en kon bezoek ontvangen. Wie niets had, kwam terecht in een gedeelde ruimte zonder licht en leefde van wat voorbijgangers door een luik gooiden. Betalen bepaalde dus hoe zwaar je straf uitpakte.
In de pijnkamer liggen de instrumenten nog. Bekentenissen werden afgedwongen, en de rechter hoorde pas na afloop wat er was gezegd.
In augustus 1672 zat hier vast op beschuldiging van een complot tegen . Een menigte haalde hem en naar buiten, aan de overkant van de straat, op de executieplaats die het heette.
De poort kijkt nog steeds uit op die plek, met de er vlak achter.
Daarna kun je de stad in met een van onze wandelingen door Den Haag.
Bronnen. Verhaal: Museum de Gevangenpoort (gevangenpoort.nl) over het gebouw, de gevangenisregimes en de pijnkamer. De poort als rijksmonument: Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed. 1672 en het Groene Zoodje: Haags Gemeentearchief. Foto's: Source photo: 1. Pieter Daniel van der Burgh, CC0, via Wikimedia Commons 2. Ben Bender, CC BY-SA 3.0 <https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0>, via Wikimedia Commons
