Aan het , de brede laan met lindebomen waar de Haagse elite zich eeuwenlang liet zien, staat een hotel dat begon als woonhuis. Thierry baron van Brienen van de Groote Lindt, een vertrouweling van , liet het in 1858 bouwen naar ontwerp van architect Arend Roodenburg, in de statige stijl die bij zijn stand hoorde.
Na zijn overlijden kocht hotelier François Paulez het pand en opende er ruim twintig jaar later een hotel. De naam verwees naar een beroemd hotel in , de hoofdstad van de Nederlandse kolonie in Azië die nu Jakarta heet. Luxe was vanaf de eerste dag het verkoopargument. Rond 1900 had elke kamer warm en koud stromend water en een directe telefoonlijn met de receptie, en in 1902 kwam er een lift, in die jaren zelf nog een bezienswaardigheid. Vrouwelijke gasten konden dansen met ingehuurde danspartners, toen gigolo's genoemd, die gezelschap boden op de dansvloer en verder niets.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog namen Duitse officieren hun intrek in het hotel. In diezelfde jaren zaten er in de kelders Joodse onderduikers verborgen, en dankzij de zorg van het personeel haalden zij allemaal het einde van de oorlog.
Benieuwd wat er nog meer achter Haagse gevels zit? Een van onze wandelroutes brengt je erlangs.
Bronnen. Verhaal: Haagse Canon Foto's: 1. Hun-Chuen, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons. 2. S. Lankhout en Co., Haags Gemeentearchief
