De klok en de voorlezer

De klok van deze abdij gaf het ritme van Dantes dag. In de Komedie laat hij een voorvader vertellen over het Florence van vroeger, en hij noemt daarbij hoe de Badia de uren sloeg waarop de stad opstond en ging eten, de derde en de negende.

Het klooster zelf was toen al driehonderd jaar oud, gesticht door een gravin voor de ziel van haar man, en het bezat zoveel land dat de stad er belasting op wilde heffen. De zeshoekige toren die boven je uitkomt staat er sinds de dertiende eeuw en is nog altijd het herkenningspunt van deze hoek van het centrum.

Ruim vijftig jaar na zijn dood besloot Florence tot iets opmerkelijks. De stad betaalde Giovanni Boccaccio om in het openbaar uit de Komedie voor te lezen en uit te leggen wat er stond, in het Italiaans, voor iedereen die binnen wilde komen. Dat gebeurde in 1373 in een kerk een paar straten hiervandaan, en het was de eerste keer dat een stad een gedicht op die manier aan haar inwoners teruggaf.

Schuin tegenover de abdij staat het zware blok met kantelen en een binnenhof.